ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ

Δεν μίλησα άνοιξα την πόρτα και έφυγα 

 Είπα και ορκίστηκα  στον εαυτό μου  οτι δεν θα ξαναγυρίσω. Τελείωσε είπα. Αυτό ήταν. Με χτύπησες για τελευταία φορά. Έτσι και έγινε 

Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη φοβισμένα. Ήμουν 29 χρονών και εμοιάζα 50.

Σαν να πάτησε κάποιος fast forward χωρίς να πατήσει το play. 

Στον τέλος Λυκείου τον γνώρισα . Έρωτας με την πρώτη ματιά.

Δεν ήθελε να δουλέψω. Δεν δούλεψα.

Δεν ήθελε να βγαίνω με φίλες μου. Δεν έβγαινα.

Δεν ήθελε να λέω όχι. Έτσι άρχισα να λέω πάντα ναι.

Δεν ήμουν πλέον εγώ. Ήμουν ένα ρομπότ που έκανες ο,τι ήθελε. Ήθελα να γίνω αυτό που ήθελε για να με θέλει. Αλλά δεν με ήθελε. 

 Ηθελε ένα σάκο του μποξ. Θύμωνε

 Έτρωγα ξύλο εγώ. Στεναχωριόταν με φίλους  Έτρωγα ξύλο εγώ.

Απελπιζόταν  Έτρωγα ξύλο εγώ. Μια μέρα ήμουν έτοιμη να φύγω. Με πρόλαβε στην πόρτα. Γέλασε. Να δω που θα πας χωρίς λεφτά. Ποιος θα σε μαζέψει έτσι όπως έγινες… Μη κοιτάς εγώ που είμαι μεγάλη καρδιά και σε λυπάμαι να σε πετάξω στο δρόμο.

Άκουσα τον εαυτό μου να τον βρίζει με λέξεις που δεν είχα ξεστομίσει ποτέ ως τότε. Με μια μπουνιά μου έσπασε τη μύτη. Στη θέα του αίματος που πλημμύρισε το πάτωμα ο γίγαντας έγινε ξαφνικά νάνος

Έφυγε από το σπίτι και γύρισε αργότερα  με μια αγκαλια και μια υπόσχεση πως δεν θα το ξανακάνει.  Το ξαναέκανε. Όταν του είπα ότι ήμουν έγκυος Απλά επειδή δεν ήθελε παιδί. Με χτύπησε στην κοιλιά. Χτύπησε το παιδί του πριν ακόμα αυτό γεννηθεί.

Τότε το αποφάσισα.Θα έφευγα για πάντα. 

Έτσι έκανα.Ενά απόγευμα άνοιξα την πόρτα και έφυγα χωρίς να πω κουβέντα . Ήταν η αντίδραση μου σε κάθε μπουνιά και κλωτσιά που μου έδωσε 

Έκλεισα την πόρτα αφήνοντας πίσω το παρελθόν που υποσχόταν θάνατο και χαμογελώντας στο μέλλον που υποσχόταν ζωή.

“Ποτέ ξανά”By Pligomenh Aggelos